Over de Corona periode

De coronaperiode is voor mij nog altijd een zwarte bladzijde in de medische geschiedenis van Nederland. Als praktiserend huisarts heb ik dit als erg schrijnend ervaren. Met veel pijn, verdriet, isolatie en eenzaamheid. Ik zag veel mensen de griep krijgen. En helaas ook sommigen ernstig ziek worden en sterven. Maar ik zag zeker ook hoe de samenleving langzaam haar bezieling verloor.

Alsof er een stilte viel die verder ging dan het virus zelf. Ouderen raakten geïsoleerd van hun familie en waren erg eenzaam. Kinderen verloren hun speelruimte en zorgeloosheid. Zorg werd afstandelijk waar nabijheid nodig was.

Wat mij ook raakt, is dat er nauwelijks werd ingezet op leefstijl als middel ter verhoging van weerbaarheid en het zelfhelend vermogen. Terwijl juist zichtbaar was dat dit van belang was om weerbaar te zijn tegen deze griep en complicaties vooral ook optraden bij mensen met verminderde weerstand zoals met name ook bij metabool syndroom en overgewicht.

In plaats daarvan kozen we vooral voor isolatie en vaccinatie, en het is nog steeds niet helder of daarin de juiste balans is gevonden. Maar wat misschien nog zwaarder weegt, is dat grenzen zijn verschoven. Grondrechten kwamen onder druk te staan. En wat begon als bescherming, voelde soms als ontzieling. Niet alleen van de zorg, maar van de samenleving als geheel.

En toch… evalueren we nauwelijks echt. Dat vind ik vreemd. Dit is toch echt nodig om te begrijpen wat er gebeurd is. Wat zegt de coronaperiode over hoe wij naar gezondheid kijken? En over wat we bereid zijn op te geven?

Zonder zingeving wordt leefstijl een plicht.
Zonder bezieling wordt gezondheid een product.
En zonder menselijkheid verliest zorg haar ziel.
In mijn boek Bezield leven op doktersrecept ga ik hier dieper op in.
Over leefstijl als middel ter verhoging van weerbaarheid.
Over gezondheid die verder gaat dan het meetbare.
Over de kracht van bezieling en zingeving.
En over wat er mogelijk wordt als we de mens weer als geheel durven zien.

Wat zegt het over ons als samenleving als we de corona periode niet werkelijk durven doorvoelen en ervan leren?